Autorzy książki przedstawiają pogląd, który stanowi wielki przełom w postrzeganiu najdawniejszych dziejów ludzkości. W książce przedstawione są liczne argumenty i przesłanki za istnieniem rozwiniętych cywlizacji na wiele setek lat przed tym, co głosi oficjalna nauka. Początki cywilizacji mogą sięgać kilkunastu tysięcy lat, przesłanki za jej istnieniem autorzy prezentują w postaci różnych faktów z dziedziny prehistorii, historii, geologii itp.
Najstarsze ślady zaawansownej bytności ludzi znajdowały się w Sundalandii w południowo-wschodniej Azji, w wyniku kolizji z kometami, na Ziemi doszło do wielkich zmian. Poza znacznymi zniszczeniami podniósł się takżę poziom wód na całym świecie, w efekcie czego wiele terenów zostało zalanych. Sugerują to także odkrycia archeologii podowodnej. Sundaland został zalany między 8 a 6 tysiącleciem przed Chr. Poruszona jest także kwestia datowania Sfinksa, który według badań T. L. Dobeckiego został pierwotnie wyrzeźbiony miedzy 7000 a 5000 rokiem przed Chr., za faraonów Chufu, Chafre i Menkaure w Gizie istniały już zabytki minionej cywilizacji. Co więcej istniały rozwinięte osiedla ludzkie na terenie EgiptU już o okresie predynastycznym.
Wielkie znaczenie autorzy przypisują piramidom, które były wznoszone na całym niemal świecie: w północnym Sudanie, Mezopotamii, Sumerze, Anglii, Irlandii (Silbery Hill, New Grange), Indiach, w Angor Wat, starożytnych Chinach, Mezoameryce, Ameryce Poudniowej na terenach obecnego Peru, Ameryce Północnej (kultura Cahokia- znad Misissipi). Najtarsze znane budowle o kształcie piramidy znajdują się w Aspero w Peru, przy stanowisku archeologicznym w Caral, niedawno zniszczeniu uległa także prastara piramida El Pariso, budowle pochodzą z około IV tysiąclecia przed Chr. W samym Meksyku mogło istnieć nawet około 100 tysięcy piramid. Wznoszenie piramid miało nastąpić już od IV tysiąclecia przed Chr. Budowle te zapewniały kontakt z boskimi mocami, znosiły podział między niebem a ziemią. Ludzie wierzyli, że zaburzenie tego kontaktu przyniosło kosmiczne katastrofy. Góry od zarania dziejów były przez ludzi postrzegane jako symbol świata i kosmosu (idea axis mundi), stanowiły mikrokosmos, który przedstawiał formę i porządek wszechświata. Na szczytach piramid składano ofiary niebańskim bóstwom oraz odprawiano inne święte rytuały. Podstawa piramidy łączyła z kolei z siłami chtonicznymi oraz życiodajną wodą, w centrum znajdował się człowiek.
Według autorów książki ludzkość już tysiące lat temu przemieszczała się między kontynentami. Zwracają tutaj na niemal identyczne podobienstwa między kulturą Clovis z Ameryki i kultur.ą solustrejską z Hiszpanii. Ludzie mogli podróżować z Europy do Nowego Świata. Według świętej księgi Majów, Popol Vuh ich przedkowie przybyli ze wschodu na statkach. Istnieją podobieństwa w mitologiach cywilizacji z całego świata, przykładowo między Mezoameryką a Egiptem. Zwraca się róznie uwagę na olmeckie kamienne głowy, ktore noszą rysy typowo afrykańskie, sycylijskie i greckie. Z kolei malowidła z miasta Majów, Chichen Itza ukazują 3 grupy ludzi różniące się kolorem skóry. Kolejne źródła archelogiczne za wędrówkami ludności dostarczają badania prowodzaone przez antropologa Andrzeja Wiercińskiego, szkielety ludzi znalezione w Tlatilco noszą ślady pokrewieństwa z ludnością Afryki, z kolei Indianie z lasów Amazonii są spokrewnieni z ludnością Azji południowo-wschodniej (kultura Jomon). Pradawni żeglarze mogli drogą oceaniczą przybyć na tereny obecnego Ekwadoru. Istnieją znaczne podobieństwa w wyglądzie piramid Majów i budowli w Angor Wat. Ponadto wskazywane są także "roślinne dowody" na kontakty Starego i Nowego Świata, wymienia się tutaj występowanie kukurydzy, tylkwy, bawełny na obu obszarach. Biorąc pod uwagę te fakty, autorzy stawiaja teorię, że ludzie którzy kilka tysięcy lat temu wznosili piramidy wędrowali po cały świecie. i rozpowszechniali swoje tradycje. W żegludze transoceanicznej wykorzystywano prądy morskie. Skandynawski podróżnik Thor Heyerdahl na tratwie z drzewa balsy przełpłynął z Egiptu do Ameryki Południowej. Dzięki zastosowaniu modyfikacji rufy łodzi zdołał przepłynąć z Maroka na Barbados w ciagu 57 dni. Co ciekawe wiedzę o wzmocnieniu rufy okrętu uzyskał od ludu Ajmara znad jeziora Titicaca. Tratwy oceniaczne pływały na trasach między Azją a Ameryką Południową. Istniały drogi morskie w postaci prądów oceanicznych między Atlantykiem a Andami oraz Pacyfikiem i Mezoameryką. Wskazywane są podobnieńswa. między piramidami Olmeków z La Venta a budowlami w starożytnych Chinach, Zwraca się uwagę na zbieżność upadku dynasti Shang i rozwoju kultury Olmeków około 1122 roku przd Chr. Intrygujący jest także kształt miedzianych sztabek z Ameryki Północnej, których wygląd jest zbieżny z europejskimi.
W kolejnym z rodziałów książki przedstawiono wpływ katastrof naturalnych z upadkami danych cywilizacji i wędrówkami ludności. Tutaj omawiane są badania dendrochronologiczne z Irlandii i Grenlandii przy których można zauważyć lata, w których wzrost drzew był mocno ograniczony lub wręcz zatrzymany, w związku z katastrofalnymi warunkami klimatycznymi. Katastrofy były związane z aktywnością komet pochodzących z obłoku Oorta. Kolizje komet z Ziemią występowały co kilkaset lat m. in. około 1150 r. przd Chr., w latach 536-538, kiedy w basenie Morza Śródziemnego panował głód i zaraza, w 1628 roku przed Chr. z nieba w Babilonii znikła Wenus, w tym czasie w Egipcie miał miejsce tzw. Okres Przejściowy naznaczony niepokojami społecznymi, w 2345 przed Chr. upadło Stare Państwo w Egipcie, doszło także to upadku cywilizacji w Akadzie oraz cywilizacji w dolinie Indusu W 3150 roku przed Chr. na niebie miały pojawiać się "smoki" czyli komety wraz z tym pojawiły się pierwsze piramidy na terenie Sumeru, w Aspero i budowla w Stonehange. Kolizje z kometami i wznoszenie piramid były ze sobą powiązane. Te wysokie budowle miały na celu przebłagać bóstwa i odbudować zaburzoną harmonię. Powszechnośc motywu Byka w Egipcie, na Kreciem, w Lascaux jest wiązana z astrologią i konstelacją Plejad, która fascynowała wiele cywilizacji, szczególnie lud z Teotihuacan.
W następnym rozdziale jest mowa o wielkiej cywilizacji jeszcze przed budowaniem piramid. W mitologiach ludów na całym świecie wspominany jest "złoty wiek", w Egipcie: Sep Tepi czyli czas harmonii i porządku, podobnie w Grecji, podania o Atlantydzie mogą być świadectwem zaginionej, zaawansowanej cywilizacji. Jej zniknięcie mogło się łączyć ze zmianami klimatycznymi między 10 a 8 tysiącleciem przed Chr. W połuduniowych Chinach widoczne są ślady cywilizacji w postaci ręcznych siekier, na obszarach obecnej Tajlandii znaleziono ślady uprawy ryżu, kres rozwoju tej cywilizacji położyło ocieplenie klimatu, trzykrotnie podniesienie poziomu wód w latach 11500, 9500 i 6000 przed Chr.Według autorów wynikało to z rozpadu komety, której odłamki spadły na Ziemię. Na obszarze tzw,. Sundalandu wody podniosły się w latach 4000-3000 przed Chr. Profesor inżynrier A. Nunes dos Santos z Brazylii sugeruje, że to Indonezja była kolebką Atlantydy, Edenu, Avalonu. Tutaj też mogło powstać wiele jęzków azjatyckich. Mitologie z całego świata pełne są opisów wielkich powodzi.
Według badań geologów A. i E. Tollmannów z Uniwersytetu Wiedeńskiego w przekazach ludności autochtonicznej są wzmianki o biblijnym potopie, który miał mieć miejsce w połowie 8 tysiaclecia przed Chr., na podstawie przekazów ustnych ludności wyliczono nawet dokładną datę: 23 listopada 7553 rok przed. Chr. o godzinie trzeciej nad ranem. Te datacje są zbieżnie z danymi z rdzeni lodowych z Grenlandii, które wskazują na silną aktywność wulkanów lub uderzenia komet. W wyniku kolizji z kometami doszło do potężnych tsunami.
Obszar Sundalandu miał być kolebką dalszych cywilizacji, ludność tego obszaru prezentowała zaawansowny poziom rozwoju, znali obróbkę miedzi, brązu, uprawiali ryż, system społeczny opierał się na hierarchii społecznej, zaś mitologia powstała w oparciu o kataklizmy i chaos w ich świecie oraz dążenia do przywrócenia równowagi w świecie przez wznoszenie piramid, które miały złagodzić gniew kapryśnych bóstw. Swoje tradycje przekazywali dalej aż obiegły niemal cały świat. Dawne cywilizacje był bardziej rozwnięte niż przypuszczamy. Eksodus ludności z tego obszaru nastąpił wskutek podnoszenia się poziomu wód w latach 6000-400 przed Chr. Ludność która udała sie na Zachód zapoczątkowała cywilizacje Sumeru, Egiptu, Indii, Chin. Tam mieszali się z miejscową ludnością, tworząc kolejne tradycje i kultury
Około XIII wieku przed Chr. część ludności z Chin udała się do Mezoameryki, dając początek kulturze Olmeków, oraz cywilizacjom w Peru i Boliwii. Przy czym nie ma tu całkowitej pewności, istnieje wiele niejasności. Wielką rolę odgrywają tu ustne przekazy miejscowej ludności, które w istocie mogą przekazywać zmitologizowane fakty. Brak zdecydowancyh świadectw nie oznacza że teoria autorów jest błędna. Samo istnienie piramid stanowi świadectwo wspólnoty wierzeń i trosk ludzi na całym świecie.
W końcowej cześci ksiązki autorzy wskazują badania Douglasa. C. Wallace'a z Emory University które przebadał DNA mitochondrialne, z jego badań wynika, że cała ludzkość pochodzi od 18 kobiet z Afryki żyjacych około 144 000 lat temu, oraz 10 mężczyzn którzy byli przodkami wszystkich. Dalsze badania sugerują, że wszyscy Europejczyny pochodzą od 7 kobiet. Z kolei inny włoski badacz Luca Cavalli-Sforza z Uniwersytetu w Padwie twierdzi, że męskie rodowody chromosowe są związane z rozwojem jezyków. Według tej hipotezy 150 000 lat temu wszyscy ludzie używali jednego języka, ale wraz z rozpowszechnieniem się po całej Ziemi w ludzkiej mowie zaszły liczne różnice. Z kolein naukowiec W. Jones dostrzega wspólne elementy między sanskrytem, łaciną, greką, perskim i językiem celtyckim, inny badacz Merritt Ruhle wyodrębnił 40 źródłosłowów w językach na całym świecie.
Dodatkiem na zakończenie książki jest kwestia datowania Sfinksa, tutaj przedstawione są argumenty za tezą o datacji tej prasterej budowli na okres 7000-5000 lat przed Chr. Autorzy uważają, że postęp cywlizacji nie zachodził skokowo i był o wiele bardziej rozłożony w czasie. Na wcześniejsze zaawansowanie cywilizacji wskazują choćby potężne obwarowania miasta Jerycho z około 8900 roku przed Chr., o murach wysokich na 6 metrów i grubych na 2 metrów. Z kolei Paleta Libańska datowana na okres 3300-3100 przed Chr. również pokazuje obwarowne miasta.
Książka skłania do przemyślenia całej naszje historii i może być zapowiedzą wielkiego przełomu w postrzeganiu przeszłości ludzkości. To swoiste streszczenie książki ma na celu przede wszystkim zainteresować i zachęcić do jej lektury oraz zgłębiać poruszoną tematykę.
